Conjugaison de énonder[enɔ̃de]
Indicatif
Présent
- j'énonde
- tu énondes
- il énonde
- nous énondons
- vous énondez
- ils énondent
Passé composé
- j'ai énondé
- tu as énondé
- il a énondé
- nous avons énondé
- vous avez énondé
- ils ont énondé
Imparfait
- j'énondais
- tu énondais
- il énondait
- nous énondions
- vous énondiez
- ils énondaient
Plus-que-parfait
- j'avais énondé
- tu avais énondé
- il avait énondé
- nous avions énondé
- vous aviez énondé
- ils avaient énondé
Passé simple
- j'énondai
- tu énondas
- il énonda
- nous énondâmes
- vous énondâtes
- ils énondèrent
Passé antérieur
- j'eus énondé
- tu eus énondé
- il eut énondé
- nous eûmes énondé
- vous eûtes énondé
- ils eurent énondé
Futur simple
- j'énonderai
- tu énonderas
- il énondera
- nous énonderons
- vous énonderez
- ils énonderont
Futur antérieur
- j'aurai énondé
- tu auras énondé
- il aura énondé
- nous aurons énondé
- vous aurez énondé
- ils auront énondé
Subjonctif
Présent
- que j'énonde
- que tu énondes
- qu'il énonde
- que nous énondions
- que vous énondiez
- qu'ils énondent
Passé
- que j'aie énondé
- que tu aies énondé
- qu'il ait énondé
- que nous ayons énondé
- que vous ayez énondé
- qu'ils aient énondé
Imparfait
- que j'énondasse
- que tu énondasses
- qu'il énondât
- que nous énondassions
- que vous énondassiez
- qu'ils énondassent
Plus-que-parfait
- que j'eusse énondé
- que tu eusses énondé
- qu'il eût énondé
- que nous eussions énondé
- que vous eussiez énondé
- qu'ils eussent énondé
Conditionnel
Présent
- j'énonderais
- tu énonderais
- il énonderait
- nous énonderions
- vous énonderiez
- ils énonderaient
Passé
- j'aurais énondé
- tu aurais énondé
- il aurait énondé
- nous aurions énondé
- vous auriez énondé
- ils auraient énondé
Impératif
Présent
- énonde
- énondons
- énondez
Passé
- aie énondé
- ayons énondé
- ayez énondé
Infinitif
Présent
- énonder
Passé
- avoir énondé
Participe
Présent
- énondant
Passé
- énondé
- énondés
- énondée
- énondées