Conjugaison de étriver[etʁive]
Indicatif
Présent
- j'étrive
- tu étrives
- il étrive
- nous étrivons
- vous étrivez
- ils étrivent
Passé composé
- j'ai étrivé
- tu as étrivé
- il a étrivé
- nous avons étrivé
- vous avez étrivé
- ils ont étrivé
Imparfait
- j'étrivais
- tu étrivais
- il étrivait
- nous étrivions
- vous étriviez
- ils étrivaient
Plus-que-parfait
- j'avais étrivé
- tu avais étrivé
- il avait étrivé
- nous avions étrivé
- vous aviez étrivé
- ils avaient étrivé
Passé simple
- j'étrivai
- tu étrivas
- il étriva
- nous étrivâmes
- vous étrivâtes
- ils étrivèrent
Passé antérieur
- j'eus étrivé
- tu eus étrivé
- il eut étrivé
- nous eûmes étrivé
- vous eûtes étrivé
- ils eurent étrivé
Futur simple
- j'étriverai
- tu étriveras
- il étrivera
- nous étriverons
- vous étriverez
- ils étriveront
Futur antérieur
- j'aurai étrivé
- tu auras étrivé
- il aura étrivé
- nous aurons étrivé
- vous aurez étrivé
- ils auront étrivé
Subjonctif
Présent
- que j'étrive
- que tu étrives
- qu'il étrive
- que nous étrivions
- que vous étriviez
- qu'ils étrivent
Passé
- que j'aie étrivé
- que tu aies étrivé
- qu'il ait étrivé
- que nous ayons étrivé
- que vous ayez étrivé
- qu'ils aient étrivé
Imparfait
- que j'étrivasse
- que tu étrivasses
- qu'il étrivât
- que nous étrivassions
- que vous étrivassiez
- qu'ils étrivassent
Plus-que-parfait
- que j'eusse étrivé
- que tu eusses étrivé
- qu'il eût étrivé
- que nous eussions étrivé
- que vous eussiez étrivé
- qu'ils eussent étrivé
Conditionnel
Présent
- j'étriverais
- tu étriverais
- il étriverait
- nous étriverions
- vous étriveriez
- ils étriveraient
Passé
- j'aurais étrivé
- tu aurais étrivé
- il aurait étrivé
- nous aurions étrivé
- vous auriez étrivé
- ils auraient étrivé
Impératif
Présent
- étrive
- étrivons
- étrivez
Passé
- aie étrivé
- ayons étrivé
- ayez étrivé
Infinitif
Présent
- étriver
Passé
- avoir étrivé
Participe
Présent
- étrivant
Passé
- étrivé
- étrivés
- étrivée
- étrivées