Conjugaison de étruler[etʁyle]
Indicatif
Présent
- j'étrule
- tu étrules
- il étrule
- nous étrulons
- vous étrulez
- ils étrulent
Passé composé
- j'ai étrulé
- tu as étrulé
- il a étrulé
- nous avons étrulé
- vous avez étrulé
- ils ont étrulé
Imparfait
- j'étrulais
- tu étrulais
- il étrulait
- nous étrulions
- vous étruliez
- ils étrulaient
Plus-que-parfait
- j'avais étrulé
- tu avais étrulé
- il avait étrulé
- nous avions étrulé
- vous aviez étrulé
- ils avaient étrulé
Passé simple
- j'étrulai
- tu étrulas
- il étrula
- nous étrulâmes
- vous étrulâtes
- ils étrulèrent
Passé antérieur
- j'eus étrulé
- tu eus étrulé
- il eut étrulé
- nous eûmes étrulé
- vous eûtes étrulé
- ils eurent étrulé
Futur simple
- j'étrulerai
- tu étruleras
- il étrulera
- nous étrulerons
- vous étrulerez
- ils étruleront
Futur antérieur
- j'aurai étrulé
- tu auras étrulé
- il aura étrulé
- nous aurons étrulé
- vous aurez étrulé
- ils auront étrulé
Subjonctif
Présent
- que j'étrule
- que tu étrules
- qu'il étrule
- que nous étrulions
- que vous étruliez
- qu'ils étrulent
Passé
- que j'aie étrulé
- que tu aies étrulé
- qu'il ait étrulé
- que nous ayons étrulé
- que vous ayez étrulé
- qu'ils aient étrulé
Imparfait
- que j'étrulasse
- que tu étrulasses
- qu'il étrulât
- que nous étrulassions
- que vous étrulassiez
- qu'ils étrulassent
Plus-que-parfait
- que j'eusse étrulé
- que tu eusses étrulé
- qu'il eût étrulé
- que nous eussions étrulé
- que vous eussiez étrulé
- qu'ils eussent étrulé
Conditionnel
Présent
- j'étrulerais
- tu étrulerais
- il étrulerait
- nous étrulerions
- vous étruleriez
- ils étruleraient
Passé
- j'aurais étrulé
- tu aurais étrulé
- il aurait étrulé
- nous aurions étrulé
- vous auriez étrulé
- ils auraient étrulé
Impératif
Présent
- étrule
- étrulons
- étrulez
Passé
- aie étrulé
- ayons étrulé
- ayez étrulé
Infinitif
Présent
- étruler
Passé
- avoir étrulé
Participe
Présent
- étrulant
Passé
- étrulé
- étrulés
- étrulée
- étrulées