Conjugaison de abanuir[abanɥiʁ]
Indicatif
Présent
- j'abanuis
- tu abanuis
- il abanuit
- nous abanuissons
- vous abanuissez
- ils abanuissent
Passé composé
- j'ai abanui
- tu as abanui
- il a abanui
- nous avons abanui
- vous avez abanui
- ils ont abanui
Imparfait
- j'abanuissais
- tu abanuissais
- il abanuissait
- nous abanuissions
- vous abanuissiez
- ils abanuissaient
Plus-que-parfait
- j'avais abanui
- tu avais abanui
- il avait abanui
- nous avions abanui
- vous aviez abanui
- ils avaient abanui
Passé simple
- j'abanuis
- tu abanuis
- il abanuit
- nous abanuîmes
- vous abanuîtes
- ils abanuirent
Passé antérieur
- j'eus abanui
- tu eus abanui
- il eut abanui
- nous eûmes abanui
- vous eûtes abanui
- ils eurent abanui
Futur simple
- j'abanuirai
- tu abanuiras
- il abanuira
- nous abanuirons
- vous abanuirez
- ils abanuiront
Futur antérieur
- j'aurai abanui
- tu auras abanui
- il aura abanui
- nous aurons abanui
- vous aurez abanui
- ils auront abanui
Subjonctif
Présent
- que j'abanuisse
- que tu abanuisses
- qu'il abanuisse
- que nous abanuissions
- que vous abanuissiez
- qu'ils abanuissent
Passé
- que j'aie abanui
- que tu aies abanui
- qu'il ait abanui
- que nous ayons abanui
- que vous ayez abanui
- qu'ils aient abanui
Imparfait
- que j'abanuisse
- que tu abanuisses
- qu'il abanuît
- que nous abanuissions
- que vous abanuissiez
- qu'ils abanuissent
Plus-que-parfait
- que j'eusse abanui
- que tu eusses abanui
- qu'il eût abanui
- que nous eussions abanui
- que vous eussiez abanui
- qu'ils eussent abanui
Conditionnel
Présent
- j'abanuirais
- tu abanuirais
- il abanuirait
- nous abanuirions
- vous abanuiriez
- ils abanuiraient
Passé
- j'aurais abanui
- tu aurais abanui
- il aurait abanui
- nous aurions abanui
- vous auriez abanui
- ils auraient abanui
Impératif
Présent
- abanuis
- abanuissons
- abanuissez
Passé
- aie abanui
- ayons abanui
- ayez abanui
Infinitif
Présent
- abanuir
Passé
- avoir abanui
Participe
Présent
- abanuissant
Passé
- abanui
- abanuis
- abanuie
- abanuies