Conjugaison de conniver[kɔnive]
Indicatif
Présent
- je connive
- tu connives
- il connive
- nous connivons
- vous connivez
- ils connivent
Passé composé
- j'ai connivé
- tu as connivé
- il a connivé
- nous avons connivé
- vous avez connivé
- ils ont connivé
Imparfait
- je connivais
- tu connivais
- il connivait
- nous connivions
- vous conniviez
- ils connivaient
Plus-que-parfait
- j'avais connivé
- tu avais connivé
- il avait connivé
- nous avions connivé
- vous aviez connivé
- ils avaient connivé
Passé simple
- je connivai
- tu connivas
- il conniva
- nous connivâmes
- vous connivâtes
- ils connivèrent
Passé antérieur
- j'eus connivé
- tu eus connivé
- il eut connivé
- nous eûmes connivé
- vous eûtes connivé
- ils eurent connivé
Futur simple
- je conniverai
- tu conniveras
- il connivera
- nous conniverons
- vous conniverez
- ils conniveront
Futur antérieur
- j'aurai connivé
- tu auras connivé
- il aura connivé
- nous aurons connivé
- vous aurez connivé
- ils auront connivé
Subjonctif
Présent
- que je connive
- que tu connives
- qu'il connive
- que nous connivions
- que vous conniviez
- qu'ils connivent
Passé
- que j'aie connivé
- que tu aies connivé
- qu'il ait connivé
- que nous ayons connivé
- que vous ayez connivé
- qu'ils aient connivé
Imparfait
- que je connivasse
- que tu connivasses
- qu'il connivât
- que nous connivassions
- que vous connivassiez
- qu'ils connivassent
Plus-que-parfait
- que j'eusse connivé
- que tu eusses connivé
- qu'il eût connivé
- que nous eussions connivé
- que vous eussiez connivé
- qu'ils eussent connivé
Conditionnel
Présent
- je conniverais
- tu conniverais
- il conniverait
- nous conniverions
- vous conniveriez
- ils conniveraient
Passé
- j'aurais connivé
- tu aurais connivé
- il aurait connivé
- nous aurions connivé
- vous auriez connivé
- ils auraient connivé
Impératif
Présent
- connive
- connivons
- connivez
Passé
- aie connivé
- ayons connivé
- ayez connivé
Infinitif
Présent
- conniver
Passé
- avoir connivé
Participe
Présent
- connivant
Passé
- connivé