Conjugaison de dégueniller[degənije]
Indicatif
Présent
- je déguenille
- tu déguenilles
- il déguenille
- nous déguenillons
- vous déguenillez
- ils déguenillent
Passé composé
- j'ai déguenillé
- tu as déguenillé
- il a déguenillé
- nous avons déguenillé
- vous avez déguenillé
- ils ont déguenillé
Imparfait
- je déguenillais
- tu déguenillais
- il déguenillait
- nous déguenillions
- vous déguenilliez
- ils déguenillaient
Plus-que-parfait
- j'avais déguenillé
- tu avais déguenillé
- il avait déguenillé
- nous avions déguenillé
- vous aviez déguenillé
- ils avaient déguenillé
Passé simple
- je déguenillai
- tu déguenillas
- il déguenilla
- nous déguenillâmes
- vous déguenillâtes
- ils déguenillèrent
Passé antérieur
- j'eus déguenillé
- tu eus déguenillé
- il eut déguenillé
- nous eûmes déguenillé
- vous eûtes déguenillé
- ils eurent déguenillé
Futur simple
- je déguenillerai
- tu déguenilleras
- il déguenillera
- nous déguenillerons
- vous déguenillerez
- ils déguenilleront
Futur antérieur
- j'aurai déguenillé
- tu auras déguenillé
- il aura déguenillé
- nous aurons déguenillé
- vous aurez déguenillé
- ils auront déguenillé
Subjonctif
Présent
- que je déguenille
- que tu déguenilles
- qu'il déguenille
- que nous déguenillions
- que vous déguenilliez
- qu'ils déguenillent
Passé
- que j'aie déguenillé
- que tu aies déguenillé
- qu'il ait déguenillé
- que nous ayons déguenillé
- que vous ayez déguenillé
- qu'ils aient déguenillé
Imparfait
- que je déguenillasse
- que tu déguenillasses
- qu'il déguenillât
- que nous déguenillassions
- que vous déguenillassiez
- qu'ils déguenillassent
Plus-que-parfait
- que j'eusse déguenillé
- que tu eusses déguenillé
- qu'il eût déguenillé
- que nous eussions déguenillé
- que vous eussiez déguenillé
- qu'ils eussent déguenillé
Conditionnel
Présent
- je déguenillerais
- tu déguenillerais
- il déguenillerait
- nous déguenillerions
- vous déguenilleriez
- ils déguenilleraient
Passé
- j'aurais déguenillé
- tu aurais déguenillé
- il aurait déguenillé
- nous aurions déguenillé
- vous auriez déguenillé
- ils auraient déguenillé
Impératif
Présent
- déguenille
- déguenillons
- déguenillez
Passé
- aie déguenillé
- ayons déguenillé
- ayez déguenillé
Infinitif
Présent
- dégueniller
Passé
- avoir déguenillé
Participe
Présent
- déguenillant
Passé
- déguenillé
- déguenillés
- déguenillée
- déguenillées