Conjugaison de infamer[ɛ̃fame]
Indicatif
Présent
- j'infame
- tu infames
- il infame
- nous infamons
- vous infamez
- ils infament
Passé composé
- j'ai infamé
- tu as infamé
- il a infamé
- nous avons infamé
- vous avez infamé
- ils ont infamé
Imparfait
- j'infamais
- tu infamais
- il infamait
- nous infamions
- vous infamiez
- ils infamaient
Plus-que-parfait
- j'avais infamé
- tu avais infamé
- il avait infamé
- nous avions infamé
- vous aviez infamé
- ils avaient infamé
Passé simple
- j'infamai
- tu infamas
- il infama
- nous infamâmes
- vous infamâtes
- ils infamèrent
Passé antérieur
- j'eus infamé
- tu eus infamé
- il eut infamé
- nous eûmes infamé
- vous eûtes infamé
- ils eurent infamé
Futur simple
- j'infamerai
- tu infameras
- il infamera
- nous infamerons
- vous infamerez
- ils infameront
Futur antérieur
- j'aurai infamé
- tu auras infamé
- il aura infamé
- nous aurons infamé
- vous aurez infamé
- ils auront infamé
Subjonctif
Présent
- que j'infame
- que tu infames
- qu'il infame
- que nous infamions
- que vous infamiez
- qu'ils infament
Passé
- que j'aie infamé
- que tu aies infamé
- qu'il ait infamé
- que nous ayons infamé
- que vous ayez infamé
- qu'ils aient infamé
Imparfait
- que j'infamasse
- que tu infamasses
- qu'il infamât
- que nous infamassions
- que vous infamassiez
- qu'ils infamassent
Plus-que-parfait
- que j'eusse infamé
- que tu eusses infamé
- qu'il eût infamé
- que nous eussions infamé
- que vous eussiez infamé
- qu'ils eussent infamé
Conditionnel
Présent
- j'infamerais
- tu infamerais
- il infamerait
- nous infamerions
- vous infameriez
- ils infameraient
Passé
- j'aurais infamé
- tu aurais infamé
- il aurait infamé
- nous aurions infamé
- vous auriez infamé
- ils auraient infamé
Impératif
Présent
- infame
- infamons
- infamez
Passé
- aie infamé
- ayons infamé
- ayez infamé
Infinitif
Présent
- infamer
Passé
- avoir infamé
Participe
Présent
- infamant
Passé
- infamé
- infamés
- infamée
- infamées