mon dans toutes les langues
Voir aussi : môn
Déterminant possessif
- Anglais
- my
- Espagnol
- mi
- Allemand
- mein m, meine f
- Italien
- mio
- Portugais
- meu, minha
- Néerlandais
- mijn, m’n
- Russe
- мой moï, свой svoï
- Arabe
- ـِي y
- Chinois
- 我的 wǒde
- Albanais
- im
- Arabe égyptien
- ـي y
- Arménien
- իմ im
- Bambara
- ne ka, n’ka
- Basque
- ene, nire
- Breton
- ma, va
- Catalan
- el meu
- Chaoui
- inu
- Cimbre
- main
- Cornique
- ow
- Corse
- miò
- Créole haïtien
- mwen
- Créole louisianais
- mô
- Croate
- moj, svoj
- Danois
- min, mit
- Dogon
- mɔn, mai
- Espéranto
- mia
- Estonien
- minu
- Finnois
- -ni
- Gaélique irlandais
- mo
- Gallois
- fy
- Géorgien
- ჩემი č‘emi
- Grec
- μου mu
- Grec ancien
- ἐμός emós, μου mou
- Griko
- dikòmmu
- Hindi
- मेरा merā
- Ido
- mea
- Inuktitut
- -ᒐ -ga
- Islandais
- mín, minn
- Kazakh
- менің meniñ, -ым, -ім, -м
- Kikuyu
- akwa
- Kotava
- jinaf
- Latin
- meus m, mea f, meum n
- Letton
- mans
- Lituanien
- mano, savo
- Luxembourgeois
- mäin
- Lydien
- 𐤶𐤪𐤦𐤳 ẽmiš
- Normand
- man
- Occitan
- mon, el meu
- Palenquero
- mi
- Picard
- min, m’
- Polonais
- mój
- Roumain
- meu
- Sarde
- meu
- Sicilien
- mè, me’, me
- Solrésol
- redo
- Suédois
- min c, mitt n
- Tchèque
- můj m, svůj m
- Toki pona
- mi
- Tunen
- wə́m
D'après le Wiktionnaire, CC BY-SA. Les grandes langues d'abord, les autres dans l'ordre alphabétique de leur nom ; la translittération suit le mot quand l'écriture n'est pas latine.
Le mot mon d'après le Littré
adj. poss. qui répond au pronom personnel moi, je Il exprime la possession qu'a la personne qui parle. Mon bien. Ma mère. Mes malheurs. Lire l'article